Od roku czasu jestem w podobnej sytuacji, z tym ze dzieci sa u mnie a moj byly malzonek
ma dzieci w kazdy weekend i kazda srode,on kocha dzieci i bardzo za nimi teskni a ja sama bedac dzieckiem z rozbitej rodziny wiem ze dzieci kochaja rodzicow tate i mame taka samo miloscia i obydwoje rodzice maja rowne prawa do widywania, opieki i odpowiedzialnosci za swoje wspolne pociechy …. i mimo iz miedzy nami duzo jest zalu i bolu staramy sie byc przyjaciolmi i wspolnie je wychowac … co jest dla mnie i dla niego wielkim wyzwaniem odlozyc emocje na bok i dzialac rozumem … Bolesne ..bo obydwoje rozwodu nie chcielismy …duma nas rozlaczyla, zylismy razem 13 lat jako szczesliwa rodzina a jednak tak obok siebie jako kobieta i mezczyzna, kazdy nas zajety soba i dziecmi, jak automatyczne roboty obydwoje spragnieni milosci i dowartosciowania … nie widzac siebie … zagubieni zyciem … pokusa, zdrada i duma, rozwod . A teraz jeden wielki dramat … nie umiemy sobie przebaczyc lub lepiej wybaczyc …zapomniec i na nowa zaczac zyc … a laczy nas trojka dzieci na cale zycie …czyli jest o co walczyc … ale to ja zdradzilam i on nie potrawi mi przebaczyc … rok minal zycia oddzielnie a my cierpimy … Czy mysliscie ze moge miec nadzieje ze on wroci do mnie i bedzie ze mna umial zyc ? Czy mam sobie dac spokoj …? a przyajciele to ciezki temat …w dzisiejszych czasach ludzie mysla tylko i wylacznie o sobie i nie chca uczestniczyc w konfliktach … widze ze moj byly tez starsznie cierpi jak widzi ze ktos z naszych wspolnych przyjaciol byl u mnie a nie u niego … tylko nie zawsze to co widzimy jest prawda … bo mimo iz byli u mnie, dzwonili lub przeslali kartke do mnie to czuja sie w tej sytuacji niezrecznie i ja czuje dystans … wiec sama powoli staram sie budowac na nowo swoj kreg przyjaciol ..a moze lepiej powiedziec … towarzystwa … Pozdrawiam Was i zycze powodzenia

Kilka razy próbowałem pogadać w ciągu ostatnich 4 lat.